Mięsień gruszkowaty – sekwencja rozciągająca

Mięsień gruszkowaty - budowa sekwencji

Ciało ludzkie pod względem funkcjonalnym zbudowane jest z dwóch rodzajów mięśni: tonicznych (posturalnych) oraz fazowych.

Toniczne - są to takie mięśnie, które zawsze stoją na posterunku.  Kiedy inne są osłabione one się jeszcze bardziej napinają.  To wszystko dlatego, że są to mięśnie posturalne, czyli utrzymujące wyprostowaną pozycję ciała. Zaangażowane w każdą czynność. Odporne na zmęczenie, posiadają szybką zdolność regeneracji. Niezależne od naszej woli.

Fazowe - to mięśnie "leniwe" szybko ulegają zmęczeniu, właczają się na krótki czas a regenerują się długo. Biorą udział przy wysiłkach o większej intensywności.  Niewłaściwa postawa ciała powoduje, że zostaje zaburzona równowaga pomiędzy mięśniami tonicznymi a fazowymi.  Mięśnie toniczne skracają się i powstają przykurcze,  konsekwencją tego mięśnie fazowe ulegają osłabieniu i zanikowi.

Mięsień gruszkowaty (piriformis)  - dlaczego taki z nim problem?

Rozpoczyna się na powierzchni miednicznej kości krzyżowej a kończy się na wierzchołku krętarza większego kości udowej. Położony głęboko w pośladku pomiędzy drugim a czwartym kręgiem krzyżowym. Jest często problematycznym mięśniem ponieważ sąsiaduje z nerwem kulszowym. Nerw kulszowy umiejscowiony jest pod mięśniem  gruszkowatym lub wnika bezpośrednio w niego. Nadmiernie napięty daje nam objawy rwy kulszowej. 

Główne funkcje:

  1. 0 st. – 70 st. Rotacja zewnętrzna przy zgięciu stawu biodrowego Obraca udo na zewnątrz
  2.  < 70 st. Odpowiada za rotację wewnętrzną.
  3. Stabilizuje staw biodrowy.  W czasie chodzenia stabilizuje miednicę oraz odpowiada za prawidłowe ustawienie głowy kości udowej.

Dlaczego mięsień gruszkowaty nie funkcjonuje prawidłowo?

Długotrwała pozycja siedząca. Zakładanie nogi na nogę wywołuje nierównomierne napięcie mięśni. Wąskie spódnice, obcisłe spodnie, wysokie obcasy. Pogłębiona lordoza jest również przyczyną problemów z mięśniem gruszkowatym.

To jak stworzyć sekwencję?

Dla ciebie jako instruktor jogi ważna informacja to:

Pracując z uczniem, należy pamiętać o właściwej równowadze statycznej i dynamicznej w danym stawie.

  1. Zaczynamy od rozluźnienienia mięśnia tonicznego - masaż pośladka piłeczką lub rollerem. 
  2. Rozciągamy przykurczony mięsień toniczny ( w tym przypadku gruszkowaty)
  3. Wzmacniamy mięśnie fazowe ( w tym przypadku mięśnie pośladkowe) Bez wcześniejszego rozciągnięcia mięśni tonicznych wzmacnianie nie ma sensu ze względu na ograniczony ruch w stawie .

Przygotowałam dla Ciebie przykładową sekwencję na mięsień gruszkowaty.  Zakończoną wyzwaniem jakie niesie eka pada galavasana. Natomiast w zależności od zaawansowania uczniów oraz ich potrzeb, można wykorzystać kilka pierwszych asan. Kieruj się zasadą od najłatwiejszych pozycji do najtrudniejszych.

Dla początkujących grup możesz wykorzystać pozycje w leżeniu na plecach lub na brzuchu.  Na zdjęciu to asany nr 1 - 4  parivrtta supta padangusthasana, sucirandhrasana, supta gomukhasana, eka pada rajakapotasana 5 - 8  mermaid pose, gomukhasana wariacja, gomukhasana, eka pada utkatasana. Te pozycje są już bardziej wymagające sprawdzą się z grupami średniozaawansowanymi. Natomiast ostatnie 9-10 to wyzwanie dla grup zaawansowanych. Właśnie przygotowując się do Eka Pada Galavasana należy pamiętać o roli jaką ma spęłnić mięsień gruszkowaty z właściwym tonusem. Elastyczny gruszkowaty otwiera biodro z rotacją zewnętrzną a tego potrzebujemy przy tej Peak Pose. Udanego sekwencjonowania!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *